$9 miljoen aan industriële zonne-energieprojectgelden ging naar Jaguar, timeshares, Disneyland en meer – San Gabriël Vallei Tribune

Belastinggeld voor een zonnepark gefinancierd door de City of Industrie werd in plaats daarvan gebruikt om de extravagante levensstijl van de projectontwikkelaar te financieren en ging naar $9 miljoen aan niet-gerelateerde uitgaven, waaronder de $2 miljoen kostende bruiloft van zijn dochter in Frankrijk, zijn hypotheek, een timeshare in Aspen en aankopen bij Jaguar- en Porsche-dealers, aldus aanklagers.

Het openbaar ministerie van Los Angeles County besteedde de eerste twee dagen van een voorlopige hoorzitting voor voormalig stadmanager van Industry, Paul Philips, aan het schetsen van hoe weinig van de $ 20 miljoen die Industrie betaalde daadwerkelijk naar het project ging.

Philips wordt beschuldigd van een misdrijf van verduistering van overheidsgelden, maar tot dusver hebben aanklagers de details van hun zaak tegen hem nog niet direct uiteengezet.

Afgelopen week concentreerden hulpofficieren van justitie Joel Wilson en Ana Lopez zich voornamelijk op de bankgegevens van de andere verdachten in de zaak, projectontwikkelaar William Barkett en voormalig senator Frank Hill, die optrad als consultant namens Industrie terwijl hij in het geheim een belang had in het zonne-energiebedrijf San Gabriël Vallei Water and Power.

Waar is het geld gebleven?

Bankgegevens die door een grand jury waren opgevraagd, toonden aan dat ongeveer 19 miljoen dollar van Industrie naar rekeningen stroomde die door Barkett werden beheerd, met de bedoeling een zonne-energiepark van 450 megawatt te ontwikkelen op de Tres Hermanos Ranch in Diamond Bar en Chino Hills. Maar slechts ongeveer 7 miljoen dollar van dat geld is daadwerkelijk terechtgekomen bij de onderaannemers, consultants en andere bedrijven die het daadwerkelijke werk uitvoerden.

Hier is waar hetOpenbaar Ministerie zegt dat het grootste deel van de overgebleven overheidsgelden naartoe ging:

• $1,3 miljoen aan contante opnames.
• $120.000 naar een bank op de Bahama's.
• $1,8 miljoen voor hypotheekbetalingen op een landhuis in La Jolla.
• $3,3 miljoen naar "buitenlandse entiteiten," wat grotendeels betalingen omvatte voor een extravagante bruiloft voor Barketts dochter aan de Franse Riviera.
• $3 miljoen aan "algemene persoonlijk kosten.”

Gerechtelijke documenten in deze zaak en een afzonderlijke civiele zaak beweren dat Barkett ongeveer $2 miljoen heeft uitgegeven aan de bruiloft van zijn dochter. Een deel van het geld ging naar operazanger Andrea Bocelli en betaalde voor de ceremonie in het iconische Hotel du Cap Eden Roc, een gerenommeerde bestemming aan de kust van Zuid-Frankrijk die vaak dienst deed als "tweede thuis" voor hoogwaardigheidsbekleders en beroemdheden als Winston Churchill en John Lennon.

De persoonlijke uitgaven omvatten betalingen aan Jaguar- en Porschedealers, Disneyland, een huishoudster, de rechtenstudie van Barketts dochter, een timeshare in Aspen, Barketts persoonlijke advocaat en donaties aan politieke campagnes en non-profitorganisaties, naast andere uitgaven voor een luxueuze levensstijl, volgens een lijst die in de rechtbank werd getoond.

Barkett heeft de beschuldigingen eerder ontkend en verklaard dat hij zal worden vrijgesproken zodra alle feiten aan het licht komen.

Daarnaast werd Hill, die het idee voor het zonnepark bij functionarissen van Industry aankaartte, via Cordoba Corp. door de stad bijna $700.000 betaald. Cordoba Corp. is een bedrijf dat was ingehuurd om het project namens Industrie te beheren.

Philips leek echter geen geld van Barkett of Hill te hebben ontvangen, volgens getuigenis.

Focus tot nu toe niet op Philips

De advocaat van Philips, Joe Weimortz, die samen met de voormalige officier van justitie van Los Angeles County, Steve Cooley, het verdedigingsteam van Philips vormt, greep de focus van de aanklager op andere verdachten aan om de forensisch accountant en hoofdonderzoeker van de aanklager uit te dagen over hun onderzoek naar Philips.

Tijdens het verhoor getuigde auditor Ngoc-Giao Phan dat ze de bankrekeningen van Philips niet zo grondig had onderzocht als die van de andere beklaagden. "Dat was niet de focus van mijn onderzoek," zei Phan.

Toen haar gevraagd werd of ze enig bewijs kende van betalingen van Barkett of Hill aan Philips, zei Mary Cenovich, de inmiddels gepensioneerde hoofdonderzoeker in de zaak, dat ze dat niet wist. "Ik herinner me niet dat ik betalingen van die namen aan de heer Philips heb gezien," zei ze.

Hoewel de voorlopige zitting aan het begin staat van een verwachte getuigenis van zes weken, zijn aanklagers begonnen een basis te leggen voor hun argument dat Philips niet de juiste zorgvuldigheid heeft betracht bij het toezicht op het project namens Industrie.

Cenovich getuigde op de eerste dag dat Philips verschillende betalingsverzoeken had goedgekeurd die waren onderbouwd door overduidelijk vervalste of gewijzigde facturen. Vervolgens, op de tweede dag, sneden de aanklagers het onderwerp aan van Philips' behandeling van "warrant registers", een openbare boekhouding van betalingen die goedgekeurd moeten worden door de gemeenteraad, maar ze werden onderbroken voordat ze die vragenlijn konden afmaken.

Een analyse van de warrantregisters van juni 2016 tot januari 2018 suggereert welke richting aanklagers mogelijk inslaan wanneer ze dinsdag 8 februari terugkeren voor de volgende hoorzitting. Uit de gegevens bleek dat hoewel Industrie het zonne-energiebedrijf, San Gabriël Vallei Water and Power, $20 miljoen betaalde voor zijn vermeende werk aan het project, slechts ongeveer $11,5 miljoen van die fondsen voorkwam op registers die door de gemeenteraad waren goedgekeurd.

Vervalste facturen

De raad heeft afzonderlijk een gewijzigde leaseovereenkomst met San Gabriël Vallei Water and Power goedgekeurd, die voorschotten tot $ 20 miljoen autoriseerde om het bedrijf te vergoeden voor zijn kosten voor het openbare project. Maar volgens de gemeentelijke code van Industrie moet elke betalingsvordering ter goedkeuring of afwijzing aan de gemeenteraad worden voorgelegd tijdens de daaropvolgende reguliere vergadering, en moet deze een "certificering door de stadsmanager, of zijn of haar aangewezen vertegenwoordiger, bevatten dat de vorderingen nauwkeurig, correct en juist zijn". Ongeveer $ 8,5 miljoen van de uitgaande geldstromen leek niet aan die vereiste te voldoen.

De eisen waren ook verre van "nauwkeurig, passend en correct", althans volgens de aanklagers. Facturen ingediend door San Gabriël Vallei Water and Power overdreven de kosten van het bedrijf aanzienlijk. In werkelijkheid, zo beweren de aanklagers, werd slechts $9 miljoen aan SGVWP gefactureerd door haar onderaannemers, maar presenteerde het $20 miljoen aan vervalste en frauduleuze facturen om het ontvangen van meer geld te rechtvaardigen.

De aanklacht, verduistering van overheidsgelden, betekent niet noodzakelijkerwijs dat aanklagers zullen beweren dat Philips zelf enig geld heeft weggenomen. De wet kan worden gebruikt tegen een functionaris van een overheidsinstantie die belast is met het beheer van overheidsgelden en die "zonder wettelijke bevoegdheid hetzelfde of een gedeelte daarvan aanwendt voor zijn eigen gebruik, of voor het gebruik van een ander."

Cooley, de advocaat van Philips, zei dat hij er niet van op de hoogte is dat er betalingen ontbraken in de aanvraagregisters. Die registers, zei hij, zouden zijn opgesteld door andere personeelsleden en Philips zou enkel zijn goedkeuring hebben gegeven aan het einde van een lange keten van beoordelingen. De gemeenteraad keurde het project goed en Philips volgde de beslissingen van de raad, zei hij.

Valse aannames

"Ik denk dat hier niemand schuld heeft, maar ze proberen Paul de schuld te geven van iets dat hij niet heeft gedaan of niet kon doen," zei Cooley.

Cooley zei dat de openbaar aanklager de eerste twee dagen weinig tegen Philips inbracht omdat "ze niets hebben". Hij beweerde dat aanklagers vertrouwen op valse aannames over Philips' betrokkenheid om tot "valse conclusies" te komen.

"Er kunnen valse facturen zijn geweest, maar dat is niet zijn schuld," zei hij over zijn cliënt. "Er kan een misdaad zijn gepleegd, maar Paul Philips staat er mijlenver vanaf."

Een aantal onregelmatigheden in de facturen waren in 2017 al onder de aandacht van de stad gebracht door een journalist. Destijds was minstens $100.000 die in 2016 was betaald, besteed aan een retainer voor een advocatenkantoor genaamd "Dongell Lawrence Finney LLP" dat al meer dan een jaar voor de laatste factuur was gestopt met werken en waarvan de bedrijfslicentie was opgeschort, volgens openbare documenten en interviews destijds.

Voormalig managing partner John Lawrence zei in 2017 dat het bedrijf in die jaren geen werk had gedaan met betrekking tot de City of Industrie, maar dat Barkett achterstallige rekeningen had betaald die "meer dan drie jaar oud" waren.

"Het had absoluut niets te maken met de City of Industrie," zei Lawrence. "Het bedrijf was na 31 oktober 2015 niet meer operationeel. Dus je kunt daarvan maken wat je wilt."

Stadsambtenaren en Wade Hall, de projectmanager bij SGVWP, verklaarden destijds dat een boekhoudkundige fout er onbedoeld toe had geleid dat het oudere bedrijf werd vermeld, aangezien een van de andere partners, Tal Finney, individueel adviseerde. Een woordvoerder van de stad verwees vragen over hoe de stad het werk verifieerde destijds terug naar SGVWP.

Vorige week getuigde Cenovich dat Finney haar in een interview had verteld dat hij geen facturen had ingediend voor zijn werk aan het project.